De 10 fases in het leven van een moeder!

In deze blog zal ik vertellen over de 10 fases die wij vrouwen doormaken als moeder. Eigenlijk zijn er 12 fases in het leven van een mens, maar niet iedereen maakt alle fases mee helaas. Fase 11 en fase 12 (bejaard en dood) maken moeders meestal niet mee, tenzij je als hoogbejaarde mama een kind hebt, die dan inmiddels zelf bejaard is geworden, dat kan in fase 11 het geval zijn.

Je kunt als moeder dus verschillende fases doorlopen en helaas verschilt dit per mama welke fase je meemaakt. Gaat alles volgens het boekje dan zul je als mama fase 1 t/m 10 (of soms zelfs 11) meemaken met je kind.

Ik zal de fases hieronder beschrijven en vertellen hoe ik de fases heb doorlopen (of hoop te gaan doorlopen) als mama die ik tot nu toe heb meegemaakt met mijn oudste dochter. Iedere fase is uniek en brengt leuke, maar ook moeilijke momenten met zich mee. In iedere fase groei je als mama. Prachtig toch?!

Fase 1: Het maken van de liefdesbaby! (embryo)

Wat een heerlijke fase is dit! Je bent in de bloei van je leven, dolverliefd op je partner en jullie hebben heel veel liefde te geven. De tijd is gekomen om een lief, klein mensje te willen maken samen. 

Ik zal vertellen over het krijgen van mijn eerste meisje. Ik weet het nog goed. Ik was 26 jaar en net afgestudeerd. Eigenlijk wilden mijn man en ik 3 jaar daarvoor al aan kinderen beginnen, maar ik besloot toch nog een extra studie te gaan doen, omdat ik wilde switchen van baan. Omscholen. Terwijl ik mijn diploma in ontvangst nam was er stiekem al een embryo aan het groeien. Onze embryo. Daar had ik toen geen weet van! Ook niet toen ik glas na glas achterover goot op ons huwelijksfeest dat net daarna plaatsvond. De week na onze bruiloft was de wc-pot mijn bestie en kwam het vermoeden dat ik zwanger was.

Fase 2: De zwangerschap! (foetus)

In deze fase kom je erachter dat je zwanger bent! De embryo is inmiddels een ongeboren baby en in deze fase bouw je als mama al een hechte band op met je kindje. Je aait je buik, grijpt af en toe dat schoppende voetje als het lukt en je geniet intens van het leven in je buik. Dit alles gaat gepaard met flink wat rondslingerende hormonen. Woede-aanvallen, dramatisch gehuil en plas-in-je-broek lachbuien. Letterlijk.

Ik sprong een gat in de lucht toen ik de streepjes zag verschijnen! Het zwanger raken gebeurde helaas niet plotseling en spontaan, er waren een aantal hormoontabletjes voor nodig maar het was gelukt. In 1 pillensessie. Wow! Het bleek PCOS te zijn (mijn eitjes werden goed groot maar weigerden te knappen, dus helaas zelden een natuurlijke eisprong). Mijn eerste zwangerschap verliep goed tot de 20-weken echo. Tijdens die echo zagen ze bij onze dochter een afwijking in de hersenen. De zwangerschap verliep de tweede helft dus wat gecompliceerder dan we hadden verwacht en wat minder rooskleurig. Ondanks de goede groei van ons meisje en een overwonnen stuitbevalling bleek ze meervoudig gehandicapt te zijn. Poef! De neonroze wolk ging naar oud roze met een beetje grijs erin.

Fase 3: Daar is jullie kind! (baby)

De foetus wordt geboren en jullie baby komt op de wereld. Een emotionele ervaring waar je als ouders veel liefde en kracht hebt gegeven. Jullie zijn ouders geworden. De tijd van poep, plas, kots, slapeloze nachten, huilende mama’s, vermoeide papa’s, oppas en gezinsagenda’s breekt aan!

Gelijk na de stuitbevalling werd onze dochter weggehaald voor onderzoeken. De scores waren goed maar omdat er wat gezien was in haar hoofdje moest ze direct bekeken worden. De maanden daarna waren voor mij, als moeder, emotioneel en verdrietig. Ze bleek meervoudig gehandicapt te zijn en had een levensverwachting van maximaal 3 maanden volgens de specialisten. Dat ze het eerste jaar haalde was een wonder. Ze vocht hard, tegen vele epileptische aanvallen. Ze sliep dat eerste jaar veel en ontwikkelde maar matig. Ik als mama vocht voor haar als een leeuwin en probeerde tegelijkertijd te overleven in dat eerste hectische jaar. Over slapeloze nachten maar te zwijgen. En die wallen ook. En dat haaruitval… dat trouwens grijze haren waren. F*ck! grijs!

Fase 4: Help! de baby gaat praten en lopen! (peuter)

Jullie baby wordt groter en gaat de komende jaren hard ontwikkelen. Je kind leert lopen, praten en gaat zichzelf ontwikkelen tot een klein, dapper mensje dat voor zichzelf durft op te komen. Jij als mama wordt pispaal, mikpaal, klimrek, entertainer, politieagent en serveerster! Succes!

Onze baby bleef die jaren erna nog steeds een beetje baby, maar dan in het lichaam van een peuter. Ze kreeg net na haar 1e verjaardag een hersenoperatie, die haar leven heeft gered. De epilepsie werd uitgeschakeld en ze begon zich voorzichtig te ontwikkelen. Nee, ze leerde die eerste jaren niet lopen en ook niet praten. Maar ze ontwikkelde op haar eigen tempo en wat was ze dapper! Tegen de leeftijd van 4 jaar, waar de meeste peuters kleuters worden en ze de eerste stap zetten richting de basisschool, ging onze dochter van een kinderdagcentrum naar een school voor speciaal onderwijs. Hoe ik deze fase beleefde? … enorm vermoeiend! veel naar therapie met haar, een krijsend meisje dat de wereld om haar heen niet altijd begreep, nog steeds niet veel slaap kreeg en bovenal het krijgen van spierballen. Ja, echt waar! Echte spierballen! Ik tilde mijn dochter de hele dag overal op en af. Had geen sportschool nodig na mijn bevalling.

Fase 5: Wat ben je snel groot geworden! (kleuter)

En dan verandert er opeens veel! van een mensje dat veel nee! doe ik zelf! en wil ik niet! riep naar een kind dat opeens kan tellen, lezen en vriendjes mee naar huis neemt. Je kind ontwikkelt zijn eigen ‘ik’ met de daarbij benodigde emoties. Jij als mama? verschoont bedden in de nacht, maakt nooit het juiste avondeten, rent van de sportclub naar de zwemles en weer terug en moet aanzien hoe je kind zelf bepaalt wat hij naar school aantrekt. Nee, daar heb je soms niks tegen te doen. Iets met je kind zichzelf helpen vinden en het ontwikkelen van smaak?

Onze dochter maakte een groeispurt op het speciaal onderwijs en ging in korte tijd naar een andere school. Ze leerde op haar 4e lopen, kreeg in die tijd ook haar eerste rolstoel en maakte steeds betere babbels met iedereen. Wat onverstaanbaar, dat wel, maar sociaal emotioneel groeide ze enorm! Ze leerde zwemmen op school en thuis… kreeg ze er een zusje bij! Voor mij als mama waren de eerste 4 jaar van haar leven als een ontdekkingstocht. Een emotionele reis en het heeft me als mama en zeker ook als vrouw vaak op de proef gesteld. Het was ook de fase waarin ik ervaarde dat ik ook een andere mama kon zijn naast de zorgmama die ik was. Ik kreeg namelijk ook een gezonde dochter erachteraan. Maar toen begon het vergelijken. Met alles en iedereen. Doodvermoeiend weer…

Fase 6: Wat zeg je nou?! Wat een rare uitspraak! (schoolkind)

Jullie kind is snel aan het groeien en zijn persoonlijkheid en karakter ontplooien. Hij is vatbaar voor de mening van anderen en kan snel geëmotioneerd raken van situaties of mensen om hem heen die hij niet kan sturen of begrijpt. Hij leert wat goed en fout is en kijkt af bij zijn vrienden, ouders en bekenden om hem heen, die als een voorbeeld zijn. In deze fase zul je als mama begrip tonen, veel luisteren en wordt je geduld enorm op de proef gesteld.

Sinds mijn dochter een jaar of 5 is (ze is nu 7) is ze veel aan het praten en aan het ontdekken. Ze vindt het prachtig om contact te maken met anderen. Ze is sociaal (soms te) en is echt dol op aandacht. Ze maakt grapjes, houdt van zingen en gek doen. Ik heb als mama in deze fase zoveel meer rust gekregen sinds ik niet meer continue spanning en zorgen in mijn lijf voel. Haar ontwikkeling is stabiel en zet zich voort, in eigen tempo en op haar eigen manier. In deze fase heb ik dan ook vooral te maken met acceptatie. Mijn meisje is 7 en ziet er ook uit als 7 aan de buitenkant. Maar qua emotionele ontwikkeling kan ze niet meekomen met haar leeftijdsgenoten. Die pijn als moeder, het besef, is in deze fase wel groot moet ik eerlijk zeggen. Helemaal omdat haar nu 3-jarige zusje, haar als een speer inhaalt op alle gebieden.

En in deze 6e fase zitten wij nu de komende jaren met onze oudste dochter! Fase 7 t/m 11 wordt vervolgd hoop ik!

Fase 7: De eerste verliefdheden van je kind! (puber/tiener)

Dromen: Dat ik als mama mag meemaken dat mijn dochter haar eerste kriebels krijgt, ik de grootste en mooiste glimlach op haar gezicht zie bij deze kriebels, dat ik als mama kan adviseren en met haar kan lachen en huilen over de liefde… Dat er een speciaal iemand in haar leven mag zijn.

Fase 8: Ze zijn uit huis maar brengen nog graag hun was! (adolescentie)

Dromen: Dat ze ooit op haarzelf mag gaan wonen. Dat ik als mama mag meemaken dat ze een plekje voor haarzelf vindt, die ze haar eigen thuis mag noemen. Of dit ooit gaat lukken gezien haar handicap weet niemand, maar dromen hebben als moeder is fijn toch?

Fase 9: Er komen kleinkinderen! je wordt oma! (volwassene)

Dromen: dat mijn dochter een fijn leven heeft waarin ze doet wat ze graag wil. Waarin ze keuzes leert maken voor haarzelf en zich door niemand wat laat aantrekken. Dat ze spontaan blijft en uniek en de wereld blijft aankunnen. Dat er een plek is voor haar om te werken, of om gewoon te ‘zijn’. De rol van oma worden vind ik eerlijk gezegd niet belangrijk. Als moeder hoop ik voornamelijk dat ze gewoon goed terecht komt.

Fase 10: Het werk wordt stilgelegd en de high tea’s met mama loeren om de hoek! (oudere)

Dromen: Dat mijn meisje, als ze later ouder is, nog steeds graag bij me is. We samen, ik als bejaarde mama, met mijn dochter mag gaan lunchen, op stap gaat en veel mag knuffelen. Dat we elkaar nog steeds goed begrijpen, omarmen en liefhebben.

Fase 11: Soms komt het voor dat jij, als hoogbejaarde mama, weer gaat zorgen voor je kind (bejaarde)

Dromen: terwijl ik dit typ merk ik dat het me best wel emotioneel maakt. Want eigenlijk hoop ik dat ik tegen de tijd dat mijn dochter bejaard is, nog steeds leef. Haar overleef dus. Zodat ik tot het einde van haar tijd voor haar mag en kan blijven zorgen. Of dat normaal is… misschien niet. Maar mijn oergevoel zegt me dat ik haar niet kan loslaten. Misschien kan iemand mijn zorgtaak later overnemen en komt er iemand op haar pad die ook ontzettend van haar gaat houden. Maar het idee dat zij mij gaat loslaten in deze fase (of in een eerdere fase, nog meer kippenveel..) maakt veel emoties bij me los. Omdat ik weet dat zij mij harder nodig lijkt te hebben dan haar gezonde zusje, van wie ik verwacht dat zij het leven aankan en sterker is dan haar zus. Oef, moeilijk onderwerp…

Fase 12: Je neemt als mama afscheid van je kind omdat je kind hoogbejaard is. (overlijden). 
Deze fase komt zelden voor. Natuurlijk zijn er mama’s die afscheid moeten nemen van hun kind en ik kan me niet voorstellen hoe pijnlijk en moeilijk dit proces moet zijn. Maar in een leven, waarin ouderdom de oorzaak is van overlijden, staan de mama’s vaak niet meer aan de zijlijn. We hebben in die fase al moeten loslaten. Het afscheid is dan al genomen en jij bent als mama zelf als eerste weggevlogen. Dat loslaten he… Dat blijft toch een dingetje voor ons moeders he?!

Liefs,
Marjolein

(Ik ben Marjolein, 34 jaar en moeder van twee heerlijke meiden. De enthousiaste, vrolijke Elynn van 7 jaar heeft een aanlegstoornis van haar hersenen en is meervoudig beperkt op de wereld gekomen. Mijn andere dametje, Yinnte van 3 jaar, is introvert, zorgzaam en… gezond geboren. Dat blijken 2 werelden apart te zijn! In mijn blogs laat ik je meelezen hoe ik als moeder in het leven sta met de zorg voor mijn dochters en hoe ik de dagelijkse bezigheden en de opvoeding met humor, zelfspot en de nodige tranen beleef.Je kunt mij ook volgen op mijn eigen site of op Instagram
De link naar mijn website: www.meervoudigperfect.nl en instagram:@meervoudigperfect )

Marjolein

Share the love!
Rachèl

Hoi ik ben Rachèl Finkenflügel-Creugers. Ik ben getrouwd en mama van Isis en Jamie. Gek ben ik op het moederschap en alles wat daar bij komt kijken. Ik hou van shoppen, choco, schrijven, lachen, plezier maken en volop genieten van het leven. Met een open houding bekijk ik de wereld en geniet ik van alles wat er op mijn pad komt.

Click Here to Leave a Comment Below

Naar boven

";