Het is maar een fase…

Ja hoor we zitten weer in een nieuwe fase!
En wat voor eentje.

De Help mijn kind schaamt zich rot voor mij fase 🙂
Zitten jullie er al in? Deze fase is echt hilarisch en brengt je per direct terug naar je eigen pubertijd.

De pre-puber in huis (10 jaar en ja het begint nu al) begint zich nu voor ons (haar ouders) te schamen.
Zo mag ik absoluut niet meer zingen. Ook niet neuriën op weg naar het hockeyveld. Ik mag wel nog naast haar lopen, maar zeker geen hand meer geven. En doeiiiii, laterrrrrrr ook zeker geen kus meer geven. Tot nu toe kon ik dat gedrag nog wel enigszins handelen. Tot deze week. Ik heb namelijk kekke, roze loafers gekocht. Waar ik dus enorm blij van word. Lekker fleurig. Leuk voor de lente. Kan onder een jeans, maar zeker ook onder een jurk. Nou die kunnen dus echt niet als je zo oud bent…volgens de pre-puber. Hierbij kreeg zij ook nog hulp van haar broertje. Die had er ook een eigen mening over; super onnozel mam als je daar nog mee loopt…..

Oordeel zelf…

Oké. Ik hou ook van jullie.

Maar het leukste schaam-je-rot-voor-je-ouders-moment staat nu op naam van mijn man. Weet je nog 2 weken geleden voordat de lentezon doorbrak? Nederland was bedolven onder een witte deken van sneeuw. De wegen spekglad. Code oranje en deze Prachtige Mama blijft dan liever ver weg van de gladde wegen. Papa was thuis en dus zou hij de kids wel even naar school brengen. Het was na de lockdown en voor de krokusvakantie.

Gehesen in skibroek, met zijn Uggs aan en goede, dikke handschoenen werd het weggetje richting auto vrij gemaakt van sneeuw en ijs. In alle vroegte stond hij in de kou te zwoegen om de kuikens op tijd richting school te brengen.
Met het zweet op zijn voorhoofd stapte hij nietsvermoedend het puber-domein binnen. Pap wat heb jij nou voor ver-schrik-ke-lij-ke broek aan??!!! Gilde dochterlief.
Zo breng je mij niet naar school hoor. No way…. dan blijf je maar in de auto zitten…..

En daarmee, met die ene opmerking, stapten wij in de help-ik-schaam-me-echt-rot-voor-mijn-ouders-fase!

Zijn we mooi klaar mee, wij veertigers. Dan kun je nog zo ruimdenkend zijn. Die kids zijn keihard en halen je wel even uit die droom. We zijn klaar. Burgerlijk. Huisje, boompje, Volvo op de oprit. Het enige dat er nog ontbreekt is het beestje. Maar geen corona-crisis die een pup in dit huishouden krijgt! Dat is echt niets voor ons. Dachten wij toch echt forever-39 te zijn. Bla, bla, bla. Worden we uitgelachen door onze eigen bloedjes.

#throwback

Ik weet het nog zo goed van vroeger. Tijdens het Limburgs carnaval. In de plaatselijke kroeg. Tussen het feestgedruis werd ik aangestoten; Rachèl je ouders zijn ook binnen. Oh My God dacht ik toen. Kan ik even door de grond zakken. Eerlijk is eerlijk, dan schaamde ik me ook kapot…..
En daar kwamen ze binnen. Lekker jolig. Wijntje in de hand en ik dacht; waar is hier de nooduitgang??!

Dus het zal er wel weer bij horen deze fase. Op dit moment zou ik namelijk niets liever willen dan met mijn lieve ouders in een gezellige kroeg of wijnbar zitten. Samen proosten met een lekker wijntje. De schaamte heeft plaats gemaakt voor trots. Hoe graag zou ik nu lekker samen even willen kletsen, proosten en lachen om het gedrag van mijn pre-puber.

Met die onnozele, roze loafers aan natuurlijk. En dat mijn moeder dan zou zeggen kind je lijkt wel 39! Ze staan je super leuk. Ik verlang naar dat moment.

Tot die tijd wacht ik tot mijn tiener deze fase weer ontgroeit en trots naar mij kan kijken. Zolang dat duurt denk ik maar; het is een fase, het is een fase, het is een fase. En ook die gaat gelukkig weer voorbij!

Liefs,

Rachèl

Share the love!
Rachèl

Hoi ik ben Rachèl Finkenflügel-Creugers. Ik ben getrouwd en mama van Isis en Jamie. Gek ben ik op het moederschap en alles wat daar bij komt kijken. Ik hou van shoppen, choco, schrijven, lachen, plezier maken en volop genieten van het leven. Met een open houding bekijk ik de wereld en geniet ik van alles wat er op mijn pad komt.

Click Here to Leave a Comment Below