Mama’s Oase

Yes, het is vakantie, dacht ik vorige week maandag. Even een weekje niet stressen voor school, geen eindeloze speelafspraakjes en even niet hoeven racen tussen 2 scholen met vier kinderen in de auto. Eventjes in de „langzaam-aan-modus.” Heerlijk zo’n weekje, dacht ik maandag. En ik moet zeggen dat ik maandag gelijk opstond met een vakantiegevoel, het weer werkte heerlijk mee en de meiden zaten gezellig lief onder een dekentje Netflix te kijken. Ezra zat van een afstandje aan tafel te spelen met de Lego en lachte af en toe mee met een leuke scene op tv. „ Huisje, boompje, filmpje.’ Ik zette een grote kop thee en ging met een glimlach zitten genieten van mijn lieve vakantie vierende koters. Ik was blij, maar helaas duurde deze serene scene niet lang. Deze „ kleine huis op de prairie” taferelen konden hooguit een dagdeel aanhouden.

We zijn inmiddels aan het einde van de week en raad eens? Ik kijk weer zo uit naar maandag! YES! Want voor het eerst in de geschiedenis als moeder, is morgen het moment dat de kinderen weer naar school gaan en óók de jongste naar de peuterspeelzaal gaat! Wel twee hele uren! Voor het eerst sinds 9 jaar twee hele uren zonder kinderen in mijn huis, maar écht, het lijkt wel een oase. Een oase van stilte, want o wat kan je als moeder toch genieten van stilte! Van geen geruzie om barbies, lego Friends en playmobile poppetjes. Geen gehuil om elke teen die word gestoten en geen gegil van een peutertje die haar zin niet krijgt. In mijn hoofd heb ik al vijftien dingen bedacht die ik in die uurtjes zou willen gaan doen en nog steeds ben ik er niet uit. Oké, laat ik eerlijk zijn, het laatste uur lig ik op de pijnbank bij de fysio, dus effectief is het maar een uurtje, maar geloof me, ik zal genieten!

Nu lijk ik net zo’n ontaarde moeder die haar kinderen liever de deur uit heeft, maar ik hoef jullie niet uit te leggen dat dat natuurlijk niet het geval is. Maar na een week van kinderspelletjes, koekjes bakken en je vloer vol met bloem, aarde in huis van het zaadjes planten, lego afdrukken in mijn voet van alle keren dat ik in een blokje stapte deze week en ga zo maar door, ben ik toch ook wel weer blij dat ik even tot mezelf mag komen en in dat ene uur waarschijnlijk alleen maar aan het relativeren ben……… hoe erg ik van de kinderen genoten heb afgelopen week.

Wat ben ik toch een kneuterige moeder!

Liefs,
Evelien


Ik ben Evelien Meijers, 30 jaar, getrouwd met de mijn jeugdliefde Jonathan en mama van Ezra ( 2010) Yenthe ( 2011) Ziva ( 2014) en Chloé ( 2017) 
Ik hou erg van leuke dingen ondernemen met mijn kinderen en van eindeloos gezellige avonden met vriendinnen. Mijn geloof is mijn passie. Met een druk en speciaal gezin, waarvan mijn oudste verstandelijk beperkt is, heb ik mijn eigen kijk op opvoeden gekregen en denk ik niet in beperkingen maar in mogelijkheden. Mijn kijk op het moederschap is nuchter en eerlijk, met een grote knipoog en vol dankbaarheid. Je kunt mij ook volgen op Instagram: klik hier
Share the love!
Rachèl

Hoi ik ben Rachèl Finkenflügel-Creugers. Ik ben getrouwd en mama van Isis en Jamie. Gek ben ik op het moederschap en alles wat daar bij komt kijken. Ik hou van shoppen, choco, schrijven, lachen, plezier maken en volop genieten van het leven. Met een open houding bekijk ik de wereld en geniet ik van alles wat er op mijn pad komt.

Click Here to Leave a Comment Below

Naar boven

";