Oh…wat trek ik aan?!

Stiefmoeder zijn is alles behalve makkelijk. In mijn geval hebben de kinderen een ontzettend lieve en zorgzame, betrokken vader & een lieve moeder die alles voor ze regelt en zorgt dat ze het goed hebben.

Maar wat is mijn rol dan precies?

Ik ben daar nog steeds niet helemaal over uit.

Mijn rol ligt ergens in het midden. Lang geleden besloot ik dat in ons huis, onze regels gelden & dat mijn taak ophoudt daar waar die van de ouders begint. Ik bepaal geen bedtijd en geen thuiskom tijd na het stappen, ik zeik niet over huiswerk of over school cijfers (Maar help ze wel waar ik kan en waar zij willen), ik bemoei me niet met kleding kopen of hun uitgave patroon. Daar hebben ze hun ouders voor. Ik heb er heus wel een mening over en deel deze ook met de kinderen of met Jef. Maar het is zo klaar als een klontje dat beslissingen in hun belang, worden gemaakt door hun moeder of door hun vader (Of door beide).

Maar heel soms kom ik dan toch voor dilemma`s te staan.

Next level dilemma in dit geval!

Mijn stiefdochter vroeg mij: Caro welke oorbellen vind jij leuker staan?
Ze zou naar een kek feestje gaan & vroeg dus advies (Waar ik dan heel trots op ben)!
Al zou ze een vuilniszak dragen dan nog zou ik haar prachtig vinden. Maar dat heb ik natuurlijk niet hardop gezegd. Want op zo`n antwoord zit je helemaal niet te wachten.
Je hebt keuze stress en je wilt een eerlijk antwoord, een antwoord waar je iets mee kunt!

Maar het laatste wat ik wil is dat ik haar help om een “verkeerde keuze” te maken. Niets is erger dan dat je op een feestje binnen loopt en je de hele avond ongemakkelijk voelt met jezelf omdat je TOCH die andere oorbellen in had moeten doen!
Ze had in haar rechter oor een hele mooie zilveren ring in haar oor en links een mooie zwarte. Tja en maak dan maar eens een keuze. Ik kijk naar haar kleding en besluit dat de zwarte daar wel heel erg goed bij matchen. Maar ik bedenk me dat ze zich misschien nog wel gaat omkleden. Dus ik maak de cruciale fout door te vragen,  hou je deze kleding aan of wordt het iets anders?

Stom natuurlijk want op die vraag zit je uiteraard niet te wachten van je stiefmoeder. Want nu ineens ging ze ook aan haar kleding twijfelen…..
Ze antwoordt met: Ik wil graag een zwarte broek onder dit shirtje aan trekken of denk jij dat deze dan toch leuker is?
Het laatste wat ik wilde is haar daardoor nog meer in verwarring brengen!

Ondanks de keuze stress gaat ze als een plaatje deur uit, op weg naar een kek feestje.

Zo suf dat ik zo twijfel soms aan of ik wel het juiste doe of zeg!
Ik wil dat ze weet dat ik trots op haar ben! Want zeg ik dat wel genoeg?
Zij heeft mij zoveel over mezelf geleerd, door haar komst begreep ik ineens de beschermende houding van mijn ouders, kon ik me beter inleven in moeders. Ik leerde nadenken over het moederschap en over wat ik daarin belangrijk vind. Ect ect.

Bij deze….. Ik ben heel erg trots op jou!
Bedankt lief kind voor alles wat je mij hebt gebracht en wat je mij nog steeds brengt!

Liefs,
Caroline

carolien

Even voorstellen: Ik ben Carolien, 31jaar,
mama van Kiki (6), Luuk & Ties (1,5), stiefmoeder van Nienke (17)
en Jeroen (18). Sinds 2011 getrouwd met Jeffrey (leeftijd onbekend).
Daarnaast ben ik 32uur per week werkzaam als begeleider C, op een arbeidscentrum voor verstandelijk gehandicapten.
In mijn blogs neem ik je mee op reis door mijn leven, mijn gezin.
Vertel ik je over mijn mood swings, kippendrift, dagelijkse struggels. Over het eenling, en tweeling moederschap, en tot slot over de onvoorwaardelijke liefde voor mijn kinderen en stiefkinderen.
Veel lees plezier. 

Share the love!
Rachèl

Hoi ik ben Rachèl Finkenflügel-Creugers. Ik ben getrouwd en mama van Isis en Jamie. Gek ben ik op het moederschap en alles wat daar bij komt kijken. Ik hou van shoppen, choco, schrijven, lachen, plezier maken en volop genieten van het leven. Met een open houding bekijk ik de wereld en geniet ik van alles wat er op mijn pad komt.

Click Here to Leave a Comment Below

Naar boven

";