Sorry prullenbak…

Weken hebben wij er naar uit gekeken.
De laatste loodjes waren zwaar, alsof ik mezelf door dikke stroop heen moest zien te werken, met 100 kilo aan mijn benen.

Kapot moe, uitgeblust, OP!

Dan is het goddank eindelijk zover. VAKANTIE

Als de laatste school & werkdag dan toch voorbij zijn gekropen. Smijt ik alle vakantie spullen in de auto. Naja, smijten heeft in dit geval meer weg van proppen!
Weer een gevalletje van: Met de neus op de feiten gedrukt worden.
Tweeling mama zijn is NIET praktisch!!!
Er moeten teveel spullen mee. Zo irritant!

Met een klap zwaai ik de voordeur dicht, ik denk op dat moment nog te kunnen vluchten voor de werkelijkheid. Wij hebben vakantie, wij doen NIETS! Weg van dagelijks zwoegen en zorgen.
Van uitrusten gaat het niet komen, realiseren wij ons enkele uren na aankomst al.

Waarom niet, hoor ik jou denken!

Omdat wij 3 kinderen bij ons hebben, waarvan een tweeling van 1,5 om iets specifieker te zijn!
Wij ontkomen NOOIT aan wassen, zoet houden, opvoeden, koken, entertainen, boodschappen doen, verschonen, schoonmaken, brandjes blussen et cetera, et cetera. et cetera.
De vakantie utopie valt nog verder in deugen wanneer Jef en Kiki dag 2 de boel onder beginnen te spugen. Voedselvergiftiging vermoedelijk door het eten van een soft ijsje. Ze voelen zich beide hondsberoerd.

Ik gun ze een uurtje rust!

Ik heb me daarom voorgenomen een flink stuk te fietsen met de tweeling (heeft Jef de fietsen tenminste niet voor niets met bloed, zweet & tranen op de auto gehesen.)
Het vertrek alleen al vergt de nodige voorbereiding. Vol goeie moed zit ik 30 minuten later, dan eindelijk met de tweeling op de fiets!

Maar het prachtige fietspad dat dwars door het bos loopt, blijkt een stiekem verborgen helling te zijn, wat het fietsen zwaar maakt voor deze ongetrainde en uitgebluste moeder.
Ik kijk op mijn horloge of er al een uurtje voorbij is, zodat ik terug kan!

HELAAS we zijn pas 2,5 minuten onderweg om precies te zijn.
Ik kan wel janken, maar zet door om het vervolgens na nog eens 2 minuten zwoegen voor gezien te houden. Ik gooi de handdoek in de ring. Dit is gekkenwerk, ik staak!

Ter plekke bedenk ik plan B:

Terug naar het vakantiepark en een speeltuin opzoeken.
Zeer slecht idee, het horrorscenario van dit plan doemt op voor mijn ogen.
Ik heb vakantie. Ik weiger in mijn jurkje al rennend achter de tweeling aan te gaan, om halsbrekende toeren uit te halen voordat ik ze kan insmeren met zonnebrand.
Want aan zonnebrand, blijft zand plakken, wat weer betekend dat ik de heren straks ook nog in bad moet doen!

Dan maar op naar Plan C:

DE speelzolder. Ik besluit er een kijkje te gaan nemen onder het mom: Baat het niet…
Ik vrees ervoor dat ook dit een fiasco zal worden. Ze kunnen vast overal aan zitten en van alles stuk maken. Toch waag ik de klim (lees: In mijn jurkje de tweeling allebei tegelijk de trap op helpen. NEE tillen is geen optie beide heren wegen 11,5 kilo! Ik pas.)
Eenmaal boven……. kan ik wederom wel janken!

Janken van geluk!

De deurkruk van de speelzolder zit ZO hoog, dat mijn tweeling niet kan ontsnappen, de temperatuur is precies goed.
Er is een mega ballenbak, glijbaan, zachte vloer, voldoende speelgoed auto’s. Er staat een cd aan met leuke kinderliedjes, stopcontacten zijn hufter proef, gezien het mooie weer bevinden zich hier GEEN andere kinderen. Er staan luie stoelen voor uitgebluste moeders & een heuse KOFFIE AUTOMAAT!

Het enigste min punt is die prullenbak. Leuk ding…. veel te leuk ding! Mijn tweeling vult zijn buik gretig met ballenbak ballen. Ik verban de prullenbak daarom naar de gang (juist, achter die deur met extra hoge deurkruk).
Dat scheelt als we weg gaan tussen afval hengelen naar ballen. Tegen niemand in het bijzonder mompel ik:

Sorry prullenbak! Wat best debiel is.

Ze moeten hun schoentjes uit. Een slimme mama meid is niet voor 1 gat te vangen. De schoentjes berg ik daarom meteen op in de luier tas. Want je denkt toch zeker niet dat ik die ieniemienie sneakers straks ga zoeken tussen 10.000 ballenbak ballen?!

Ik ga dik zitten en GENIET! Ik geniet intens.

Hier sla ik mijn kamp op, morgen neem ik alle 5 mijn boeken & lunch pakket mee!

Ik ben de komende 14 dagen met geen 100 paarden van dit zoldertje af te krijgen.

DIT IS PAS ECHT VAKANTIE

-xxx- Carolien
Even voorstellen: Ik ben Carolien, 31jaar,
mama van Kiki (6), Luuk & Ties (1,5), stiefmoeder van Nienke (17)
en Jeroen (18). Sinds 2011 getrouwd met Jeffrey (leeftijd onbekend).
Daarnaast ben ik 32uur per week werkzaam als begeleider C, op een arbeidscentrum voor verstandelijk gehandicapten.
In mijn blogs neem ik je mee op reis door mijn leven, mijn gezin.
Vertel ik je over mijn mood swings, kippendrift, dagelijkse struggels. Over het eenling, en tweeling moederschap, en tot slot over de onvoorwaardelijke liefde voor mijn kinderen en stiefkinderen.
Veel lees plezier

Share the love!
Rachèl

Hoi ik ben Rachèl Finkenflügel-Creugers. Ik ben getrouwd en mama van Isis en Jamie. Gek ben ik op het moederschap en alles wat daar bij komt kijken. Ik hou van shoppen, choco, schrijven, lachen, plezier maken en volop genieten van het leven. Met een open houding bekijk ik de wereld en geniet ik van alles wat er op mijn pad komt.

Click Here to Leave a Comment Below

Naar boven

";