Sorrynotsorry buren!

Yes het is Lente. Bloemetjes, lammetjes en buitenspelen!

Uren buitenspelen, ravotten, voetballen, rennen, vliegen en schreeuwen. Ik vind het heerlijk om die kids zo te zien genieten. Kinderen die elkaar weer vinden buiten na een winter van meer binnen zijn. Genieten geblazen om al die blije koppies te zien, buiten spelen geeft kleur en leven!

Zo was het van de week ook genieten in mijn tuin, 7 blije koppies die honger en dorst hadden melden zich voor limonade en een bakje fruit. Waarna ze zich vermaken met stoepkrijt, speelgoed en water. De gezelligheid neemt toe, de baldadigheid ook en het geluid nog meer. Voor ik het weet hoor ik mezelf zeggen ‘sst jongens, doe eens wat rustiger’. En terwijl ik dit mezelf hoor zeggen, ben ik het niet eens met wat ik zeg. Waarom zeg ik dit? Ik geniet toch van de kids in mijn tuin, hun vrolijkheid, hun speelsheid? Hun reuring en geluid. Ik denk hier een paar dagen later nog over na en ik kan als enige antwoord bedenken dat ik ‘sst jongens, doe eens wat rustiger’ zei voor de buren. Want er kwam een bak herrie uit de tuin, maar vooral gezelligheid. En ja daar hoort ook geluid bij.

Na wat onderzoek bij mezelf kwam mijn ‘sst’ vooral door allerlei gedachten die ik mezelf kon aanpraten. Die gedachten gingen van: ‘wat zullen de buren wel niet denken van die herrie’, tot ‘ik moet wel laten zien dat ik alles onder controle heb met die 7 kids’.

Hoe langer ik hierover nadenk hoe hilarischer ik het vind. Want wat maakt het uit wat de buren vinden van deze herrie? De kinderen hebben lol, laat ze dat alsjeblieft mogen hebben en ja daar hoort geluid bij. En wie zegt dat er geen ‘controle’ is als er veel geluid is.

Dit soort gedachtes zijn misschien herkenbaar? Invullen voor een ander, te veel rekening met een ander houden, terwijl diegene er misschien helemaal geen last van heeft. Want misschien vindt de buurvrouw het wel gezellig….

De gedachtes die ik had vertellen meer over mij, dan over de buren of ze er last van hebben of dat de kinderen te druk zouden zijn. Ik heb het besluit genomen dat ik deze gedachtes, die ik achteraf onzin vind, laat voor wat ze zijn. De kinderen hebben lol en dat vind ik veel belangrijker!

Dus buren, sorry not sorry, ik hoop op een lange, speelse zomer, vol met kinderpret!

Liefs,
Petra


Hoi, ik ben Petra Veldhuis, 33 jaar, gelukkig getrouwd en mama van 2 kids. Ik bekijk het leven graag vanaf de zonnige kant, lachen is dan ook mijn 2e taal. Ik hou van mensen, hun verhalen en liefde maken mij nieuwsgierig. En die nieuwsgierigheid kan ik kwijt als jeugdzorgwerker en relatie & gezinscoach. Ik zoek graag naar mogelijkheden waar moeilijkheden zijn. Het leven is een interessante reis, enjoy the ride!

Link naar mijn site www.petraveldhuis.nl 
Share the love!
Rachèl

Hoi ik ben Rachèl Finkenflügel-Creugers. Ik ben getrouwd en mama van Isis en Jamie. Gek ben ik op het moederschap en alles wat daar bij komt kijken. Ik hou van shoppen, choco, schrijven, lachen, plezier maken en volop genieten van het leven. Met een open houding bekijk ik de wereld en geniet ik van alles wat er op mijn pad komt.

Click Here to Leave a Comment Below

Naar boven

";