Tot achter het behang en weer terug

Jeffrey vertelde tijdens de zwangerschap van de tweeling over een uitspraak van zijn collega (ook tweeling papa). Deze luide als volgt; De eerste 4 jaar gun je het niemand!

Luuk & Ties zijn 2,5, we hebben nog even te gaan 😉

De laatste tijd blijft deze uitspraak door mijn hoofd gonzen & snap ik pas wat hij er precies mee bedoeld! Zonder dat ik hiermee wil insinueren dat het een wereldramp is, zit er serieus een kern van waarheid in.
Hard werken is het, een aanslag op je relatie, schuldgevoel naar al je kinderen (want hoe je het ook went of keert, je doet er op elk moment van de dag wel eentje te kort) maar…… De zorg voor een tweeling is zoveel meer.
Zeker als je erin slaagt er de humor van in te zien.

Zo is het ideaal dat Ties mij verteld; Mama Loekje heeft poept, Bah! Of als Luuk mij zegt; Mama Tiese ope tafel loopuhhh, ohooo magguh nieT!
Ik me ietsjes pietsje minder schuldig voelde toen ik ze naar een nieuw kinderdagverblijf bracht. Ze vonden het de eerste 3 weken echt afschuwelijk…. maar ze hadden tenminste elkaar nog!

Het grootste voordeel zie ik tegenwoordig in de hulp & bemoeienis! Klinkt gek hè? I know! Over het algemeen wil je echt niet dat wildvreemden je random advies & tips geven. Zeker niet als je met klotsende oksels in de supermarkt rondloopt met een drammend kind. Maar sinds ik tweeling mama ben, kan ik het waarderen.
Super fijn als iemand even gek met ze doet, zodat ze afgeleid zijn. Of die wildvreemde die het gangpad van de kruitvat verbouwd, omdat ze al voorzag dat ik er anders never nooit langs zou kunnen met die wagen.
Het is toegestaan één van de tweeling tegen te houden, wanneer deze de weg op wil sprinten. Ik zie dit niet altijd direct, omdat ik voorover in de auto lig te stoeien met de andere opstandige dreumes die niet in zijn autostoeltje wil.
Ook goed bedoeld advies is geoorloofd. Deze komt over het algemeen van andere tweeling mama’s die weten hoe het is, hun advies is geen bemoeienis! Het is ervaring die ze met mij delen. Om te voorkomen dat ik net als zij door schade en schande wijs moet worden!

Echt mensen ik ben jullie dankbaar. 

Ik beantwoord de hulp vaak met mijn mooiste en oprechtste glimlach, welke dan wordt beantwoord met een mooie oprechte glimlach. Dat maakt mij blij op de zwaarste dagen. Net als het volgende trouwens…..
Jullie huid op mijn huid, is voeding voor mijn ziel.
Jullie ondeugende ogen, zorgen voor vlinders in mijn buik.
Jullie handjes in de mijne, maakt mij trotser dan ooit.
Jullie schaterlach, verwarmd mijn hart.
Jullie kusjes, zijn als stelende zonnestralen op mijn huid.
Tweeling mama’s kijk om je heen, je bent niet alleen.

-xxx- Carolien

carolien

Even voorstellen: Ik ben Carolien, 31jaar,
mama van Kiki (6), Luuk & Ties (1,5), stiefmoeder van Nienke (17)en Jeroen (18). Sinds 2011 getrouwd met Jeffrey (leeftijd onbekend).
Daarnaast ben ik 32uur per week werkzaam als begeleider C, op een arbeidscentrum voor verstandelijk gehandicapten.
In mijn blogs neem ik je mee op reis door mijn leven, mijn gezin.
Vertel ik je over mijn mood swings, kippendrift, dagelijkse struggels. Over het eenling, en tweeling moederschap, en tot slot over de onvoorwaardelijke liefde voor mijn kinderen en stiefkinderen.
Veel lees plezier. 
Share the love!
Rachèl

Hoi ik ben Rachèl Finkenflügel-Creugers. Ik ben getrouwd en mama van Isis en Jamie. Gek ben ik op het moederschap en alles wat daar bij komt kijken. Ik hou van shoppen, choco, schrijven, lachen, plezier maken en volop genieten van het leven. Met een open houding bekijk ik de wereld en geniet ik van alles wat er op mijn pad komt.

Click Here to Leave a Comment Below

Naar boven

";