Wel of niet naar het consultatiebureau?

Komende week ga ik weer met mijn jongste zoon naar het consultatiebureau, bij ons thuis beter bekend als het consternatiebureau. Aangezien dit ons derde kindje betreft is het daar inmiddels bekend terrein. En eerlijk gezegd heb ik het wel een beetje gezien.

Onze kinderen groeien gelukkig tot op heden in goede gezondheid op, en over de opvoeding heb ik als pedagoog geen specifieke vragen. Hetgeen overigens absoluut niet betekent dat ik nooit met mijn handen in het haar zit en me verbaas over de invloed van moedergevoel op de opvoeding, maar dat ter zijde.

In theorie zou ik er voor kunnen kiezen het consultatiebureau te laten voor wat het is, de inentingen kun je dan (als je dat wilt) bij de huisarts halen. Het zou mij een hoop gedoe, tijd en irritatie schelen. Niet meer een half uur wachten tot we aan de beurt zijn, uitlopen lijkt de standaard. Niet meer zwetend in die toch net iets te warme trui mijn stuiterende peuterdochter vermaken. Niet meer die gesprekjes over hoe het allemaal gaat thuis, het liefst even binnen 5 minuten. En niet meer meten hoelang je kindje ‘ongeveer’ is, wetende dat één van mijn kinderen ooit korter was dan bij ons vorige bezoekje kan ik dat toch niet helemaal serieus nemen. Het zou allemaal niet hoeven, maar toch ga ik steeds braaf. En dan vraag ik mezelf af; waarom?

Eigenlijk is dat heel simpel. Ik wil het graag goed doen, dus ik ga omdat het hoort. Dit is hoe het in Nederland geregeld is, en daar ben ik blij om. Het voelt als een stukje extra bescherming. Kundige mensen die het beste met jou en je kindje voor hebben. En misschien heeft ons kleine mannetje onverhoopt straks toevallig wel net een beetje hulp ergens bij nodig en werd dat door ons over het hoofd gezien. Vroegtijdig signaleren is altijd goed. Dus blijven we braaf gaan en maken we er het beste van. Haal ik een lekkere latte macchiato in de hal van het gemeentehuis voor tijdens het wachten, trek ik nu echt niet meer die te warme trui aan en speel ik met mijn dochtertje zolang zij nog gezellig mee kan en niet naar school hoeft. En oja, dat meten… Stiekem ga ik bij thuiskomst toch weer even vergelijken met de groeiboekjes van de andere kinderen.

Liefs Githe

Mijn naam is Githe van Leeuwen-Opdam. Met mijn man en 3 kleine kinderen woon ik in Alphen aan den Rijn. Naast mijn fulltime baan als prachtige mama ben ik werkzaam als orthopedagoog. Bij Prachtige Mama’s blog ik vanuit mijn pedagogische achtergrond en zullen vele facetten van de opvoeding de revu passeren. Ik hoop dat je de blogs met veel plezier zult lezen en de info eruit pikt die je kan gebruiken om een nog prachtigere mama te worden.

Share the love!
Rachèl

Hoi ik ben Rachèl Finkenflügel-Creugers. Ik ben getrouwd en mama van Isis en Jamie. Gek ben ik op het moederschap en alles wat daar bij komt kijken. Ik hou van shoppen, choco, schrijven, lachen, plezier maken en volop genieten van het leven. Met een open houding bekijk ik de wereld en geniet ik van alles wat er op mijn pad komt.

Click Here to Leave a Comment Below

Naar boven

";