Het waait wel weer over…

Nooit, nooit, nooit meer ga ik met HEM afspreken. Hij is stom. Hij is mijn vriend niet meer. Ik wil hem noooooooit meer zien.
Verbaasd kijk ik naar mijn jongste die met een oververhit hoofd en drukke gebaren zijn gevoelens over zijn vriendje (maar nu dus niet meer) kenbaar maakt. Het lijkt nogal serieus dit keer en ik vraag mij af wat er toch voor iets vreselijks is voorgevallen.
Zoonlief hangt een onsamenhangend verhaal op over pakkertje spelen en dat zij de boeven waren, maar toen wilde HIJ de boef niet meer zijn, maar de politie en dat was toch echt niet de afspraak. Want zij waren samen. En nu was hij nog maar alleen de boef. Heel oneerlijk. Te hard rennen. Iedereen pakte hem….een verhaal van een kwartier en ik begreep er nog geen snars van….

Boos
Oke liefje je bent dus boos?
Niet boos mam jij luistert ook al niet…ik ben super kwaad! Oke kwaad dus, maar dat is niet zo gezellig. Zullen we het dan even goed gaan maken?
Nee ik praat nooit, nooit, nooit meer met hem…… Hij is zo stom. Hij is een ” rot-kind “!!!
Zoonlief krijgt een nog roder hoofd. Stoom uit de oren. Briesend en heetgebakerd staat hij naast me. Some serious shit.

Pedagogisch verantwoord
Mijn brein barst ondertussen ook bijna uit zijn voegen. Mij enorm bewust van het feit dan ik hier op een overvol schoolplein sta. Tussen de Prachtige mama’s die mijn zoonlief allemaal horen tieren. Probeer ik tot een vreedzame oplossing te komen. Hoe kan ik hier nou pedagogisch verantwoord op reageren? En hoe kan ik die briesende stier naast mij tot bedaren krijgen?
Ik maak de volgende afwegingen:
a. Moet ik op het” rot-kind”afstappen?
b. Moet ik op de Prachtige Mama afstappen?
c. Moet ik het maar laten waaien?
d. Moet ik zoonlief naar het “rot-kind” sturen?

Twijfel twijfel. Wederom die keuze-stress.

Helderheid
Maar ineens komt er uit onverwachte hoek helderheid.
Het “rot-kind ” komt op ons afgerend. Jamie kom je bij mij spelen? Dan gaan we met de Lego bouwen!
Is goed.
Doeiiiii mam.
Neem jij mijn tas mee?

Weg zijn ze.
De Prachtige Mama, het “rot-kind ” en zoonlief. Om samen een waanzinnig gezellige middag te beleven.
Snap jij het nog? Was het hele leven maar zo simpel….

Liefs,
Rachèl

 

 

Share the love!
Rachèl

Hoi ik ben Rachèl Finkenflügel-Creugers. Ik ben getrouwd en mama van Isis en Jamie. Gek ben ik op het moederschap en alles wat daar bij komt kijken. Ik hou van shoppen, choco, schrijven, lachen, plezier maken en volop genieten van het leven. Met een open houding bekijk ik de wereld en geniet ik van alles wat er op mijn pad komt.

Click Here to Leave a Comment Below

Naar boven

";